Language // Język

Na marginesie książki Niny Gładziuk Omphalos, czyli pępek świata. Płeć jako problem filozofii politycznej Greków


Cóż po historii? Takie pytanie jest zbyt ogólne, aby na nie można było odpowiedzieć w sposób zadowalający. Dokonajmy zatem konkretyzacji tego abstrakcyjnego sformułowania: Cóż filozofii politycznej po historii? Historię rozumiemy tu jako wiedzę o dawnych wydarzeniach, zwłaszcza tych, które wiążą się z powstawaniem idei i struktur politycznych; jednym słowem historia to u nas geneza, ale geneza tradycji. Najbardziej spektakularnym przykładem takiej tradycji są, oczywiście, Grecy. O Grekach bowiem od setek lat traktują mity o początkach europejskiej polityki. Czy jednak takie aitia, opowieści o pierwocinach, mają jakikolwiek związek z tym, co miało rzeczywiście miejsce? I czy porządek opowieści historycznej wiąże się jakoś z porządkiem uzasadniania teorii politycznej? Czy opowieści takie mogą być ich legitymizacją?

Czytaj więcej: Cóż po historii?

Zamierzam skrótowo opisać relacje między istniejącymi trzema modelami rozumu publicznego. Będę się starał pokazać, że różnice między nimi są różnicami stopnia, a nie rodzajowymi. Wreszcie podejmę się niewdzięcznego zadania obrony roszczeń uniwersalnego rozumu publicznego. Pojawi się też sprawa zwrócenia intelektualnego depozytu Kantowi (mimo że Hegel nie widzi potrzeby istnienia samych depozytów). Muszę również dodać, że nie idzie mi o interpretację poglądów tego czy innego myśliciela, lecz o sam problem; mam nadzieję, że czytelnik wybaczy mi nazbyt częste w tym tekście uproszczenia. Wreszcie powiem parę słów o posługiwaniu się rozumem, które - jak będę twierdził - winno być świadomą kompetencją.

Czytaj więcej: Rozum publiczny jako świadoma kompetencja

Co to znaczy "mówić apolitycznie"? To nie takie proste pytanie. Dlatego najpierw zajmiemy się słowem "apolityczny". Przy okazji parę słów o mówieniu w polityce w ogóle.

Czytaj więcej: Jak mówić apolitycznie? Krótki kurs

Niniejszy materiał stanowi minimum wiedzy, jaką należy mieć na temat semiotyki. Sporządziłem go na podstawie wykładów z semiotyki logicznej prof. J. J. Jadackiego i dostępnych podręczników (m.in. Wstęp do semiotyki J. Pelca, Logika pragmatyczna K. Ajdukiewicza i Elementy... T. Kotarbińskiego). Położyłem nacisk na podanie alternatywnej terminologii semiotycznej. Krótki kurs semiotyki logicznej może być stosowany jako pomoc naukowa w przygotowaniu do egzaminu z tego przedmiotu na poziomie uniwersyteckim. Zaleca się jednak także skorzystanie z podręcznika prof. J. Jadackiego Spór o granice języka.

Aktualizacja, 13.10.2008: usunąłem kilka błędów literówek i oczywistych pomyłek. Zaktualizowałem też klasyfikację supozycji.

Czytaj więcej: Krótki kurs semiotyki logicznej