Language // Język

Current publication list (from Mendeley)

  • Miłkowski, M. (1998a). Cóż po historii? Na marginesie książki Niny Gładziuk Omphalos, czyli pępek świata. Płeć jako problem filozofii politycznej Greków. Rubikon, 2-3. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/pl/teksty-mainmenu-27/27-c-po-historii
  • Miłkowski, M. (1998b). Heroizm idylliczny - Epikur w oczach Nietzschego. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 4, 121–135.
  • Miłkowski, M. (1998c). Idyllic Heroism: Nietzsche’s View of Epicurus. Journal of Nietzsche Studies, (15), 70–79. http://doi.org/10.2307/20717687
  • Miłkowski, M. (1998d). PAWEŁ ŚPIEWAK, W stronę wspólnego dobra. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 3 (27), 256–258.
  • Miłkowski, M. (1999a). Aktualność Hegla. Rubikon, 2 (5), 57–63. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/pl/teksty-mainmenu-27/28-aktualno-hegla
  • Miłkowski, M. (1999b). Hegel, Nietzsche, konserwatyzm. Principia, XXIV-XXV, 199–221.

Deleuze uważa, ze nie można pogodzić Hegla i Nietzschego. Hegel jest wedle niego abstrakcyjny, a Nietzsche - konkretny. Tymczasem pojęcia ‘konkret’ i ‘abstrakcja’ należą do ideologicznego arsenału konserwatyzmu. Rozpatruję nie tyle prawdziwość tezy Deleuza, co jej genealogię. Hegel i Nietzsche kontynuują oświeceniowe poszukiwania ‘człowieka konkretnego’. ‘Człowiek konkretny’ to wytwór drugiej fazy oświecenia (rodzaj ‘kompensacji’ w znaczeniu Marquarda): przekształcenie parenetyki w filozofię historii i kultury (wzgl. społeczną). ‘Wielki bohater historii’ i ‘nadczłowiek’ są próbami ujęcia konkretu społeczno-historycznego. Rzut oka na strukturalną pozycję kategorii Hegla w jego systemie oraz ideału Nietzschego w jego myśli (mediatyzacja a problem wątpliwej konkretności nadczłowieka) uprawdopodabnia następujący wniosek: Nadczłowiek stanowi abstrakcyjny projekt uchwycenia konkretu. Nie można ukryć trudności w ocenie stosunku Hegla i Nietzschego wobec konserwatyzmu romantycznego. Przyczyna leży m.in. w wykorzystaniu arsenału myśli konserwatywnej przy jednoczesnym jej przekształceniu. Stąd trudno orzec, czy ‘konserwatyzm romantyczny’ zniesiony (Hegel) lub przekształcony w ekstatyczno-chiliastyczną filozofię przyszłości (Nietzsche) jest bardziej konserwatywny, czy raczej liberalny itp. Jeden przykład z ‘warsztatu filozofowania’ obu myślicieli wykazuje swoiste odniesienie się do konkretu, a także problematyczność tego odniesienia. Co więcej, opozycja konkret-abstrakt przy zmieniającym się jej nacechowaniu ideologicznym obejmuje również ‘empiryzm transcendentalny’ samego Deleuze’a, a także - jak się zdaje - sporą część filozofii kontynuującej Nietzschego w intencji sprzeciwienia się Heglowi i jego metanarracjom. Wieloznaczność problemu konkretu ukrywa to, że jest pseudoproblemem lub - w najlepszym wypadku - mylącym wyróżnikiem stanowiska filozoficznego.

  • Miłkowski, M. (2000a). Jak być moralistą w środkach masowego przekazu? (krótki kurs). Rubikon, 4 (11), 52–56. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/pl/teksty-mainmenu-27/29-jak-by-moralist-w-rodkach-masowego-przekazu
  • Miłkowski, M. (2000b). Jak mówić apolitycznie? Krótki kurs. Rubikon, 1-2 (8-9). Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/pl/teksty-mainmenu-27/25-jak-mwi-apolitycznie-krtki-kurs
  • Miłkowski, M. (2000c). Książka dla wszystkich i dla nikogo – po raz wtóry. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 1 (33), 223–225.
  • Miłkowski, M. (2000d). Rozum publiczny jako świadoma kompetencja. Rubikon, 3 (10), 29–34. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/pl/teksty-mainmenu-27/26-rozum-publiczny-jako-wiadoma-kompetencja
  • Miłkowski, M. (2001a). Freiheit als Ethik bei Nietzsche. In R. Reschke (Ed.), Zeitenwende – Wertewende (pp. 335–338). Berlin: Akademie Verlag. http://doi.org/10.1524/9783050047638.335

Man kann Nietzsches Kritik der Moralität als ein Versuch verstehen, eine neue Ethik der Freiheit zu entwickeln. Und zwar nicht im Sinne der Freiheit des freien Willen, aber als Freiheit des Schaffens in der weitesten Bedeutung; der Übermensch bei Nietzsche ist eben ein kreatives Subjekt, das neue Werte schafft. Dazu braucht der Übermensch aber eine negative Freiheit, Freiheit vom Ressentiment, oder - metaphorisch gesprochen -die Erlösung von aller möglichen Erlösung. Als Theorie des Praxis der Freiheit verstehe ich zwar die ‘metaphysische’ Vorstellungen des Übermenschen und der ewigen Wiederkehr. Diese Vorstellungen können auch als Metaphorik der praktischen Philosophie verstanden werden. Ich lege die erste Rede Zarathustras (Von den drei Verwandlungen) so aus, um diese Interpretation zu unterstützen. Es ist auch interessant zu fragen, ob diese praktische Philosophie nicht ganz veraltet sei. Der Standpunkt Nietzsches ist ex definitione unzeitgemäß, in anderen Worten: durchaus utopisch (etwa im Sinne Mannheims). Nietzsche richtet sich mit dieser Ethik der Freiheit gegen allen Ideologien, bleibt er aber nicht selber ideologisch? Sein Entwurf kann niemals einen sozialen Grund haben; das Intersubjektive ist auch seine Achillesferse. Und deshalb scheint es mir selbstverständlich, dass es keinen ‘wirklichen’ Nietzscheaner, der mit Nietzsche ganz einverstanden wäre, gab und gibt.

  • Miłkowski, M. (2001b). Klasyczna socjologia wiedzy a relatywizm teoriopoznawczy. In T. Ciecierski & L. N. Nijakowski (Eds.), Oblicza relatywizmu teoriopoznawczego (pp. 43–56). Warszawa: Koło Filozoficzne przy MISH. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/socjologia_wiedzy.pdf
  • Miłkowski, M. (2002a). Czy istnieje granica między kognitywistyką a filozofią umysłu? In T. Ciecierski, L. M. Nijakowski, & J. Szymanik (Eds.), Filozofia i nauki szczegółowe (pp. 145–166). Warszawa: Koło Filozoficzne przy MISH.
  • Miłkowski, M. (2002b). Czy Nietzsche mógł mieć rację? Przegląd Filozoficzno-Literacki, 1(1), 213–235. Retrieved from http://www.pfl.uw.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=178&Itemid=43
  • Miłkowski, M. (2002c). Dlaczego Wittgenstein nie był dualistą? Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 4, 69–83. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/wittgenstein.pdf
  • Miłkowski, M. (2003a). Demokryt w oczach Nietzschego. Nowa Krytyka, 15, 173–185. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/demokryt.pdf
  • Miłkowski, M. (2003b). Heterofenomenologia i introspekcja. Przegląd Filozoficzno-Literacki, 4 (6), 111–129. Retrieved from http://www.pfl.uw.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=179&Itemid=43
  • Miłkowski, M. (2003c). Making Naturalised Epistemology (Slightly) Normative. In M. Miłkowski & K. Talmont-Kamiński (Eds.), Beyond Description: Naturalism and Normativity (pp. 72–84). London: College Publications.

The standard objection against naturalised epistemology is that it cannot account for normativity in epistemology (Putnam 1982; Kim 1988). There are different ways to deal with it. One of the obvious ways is to say that the objection misses the point: It is not a bug; it is a feature, as there is nothing interesting in normative principles in epistemology. Normative epistemology deals with norms but they are of no use in prac-tice. They are far too general to be guiding principles of research, up to the point that they even seem vacuous (see Knowles 2003). In this chapter, my strategy will be different and more in spirit of the founding father of naturalized epistemology, Quine, though not faithful to the letter. I focus on methodological prescriptions supplied by cogni-tive science in re-engineering of cognitive architectures. Engineering norms based on mechanism design weren’t treated as seriously as they should in epistemology, and that is why I will develop a sketch of a framework for researching them, starting from analysing cognitive sci-ence as engineering in section 3, then showing functional normativity in section 4, to eventually present functional engineering models of cogni-tive mechanisms as normative in section 5. Yet before showing the kind of engineering normativity specific for these prescriptions, it is worth-while to review briefly the role of normative methodology and the levels of norm complexity in it, and show how it follows Quine’s steps.

  • Miłkowski, M. (2003d). O wszechobecności przesady w filozofii. Na marginesie „O sytuacji filozofii współczesnej” Marcina Poręby. Rubikon, 1-4 (20-23, 237–241.
  • Miłkowski, M. (2004). Filozofia jako inżynieria odwrotna: rzecz o filozofii Daniela Dennetta. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 2 (50), 75–89. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/inzynier.pdf
  • Miłkowski, M. (2005a). Naturalizm ontologiczny a argument Hume’a przeciwko wiarygodności cudów. Przegląd Filozoficzno-Literacki, 3-4 (12)(3-4 (12)), 195–206. Retrieved from http://www.pfl.uw.edu.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=181&Itemid=43
  • Miłkowski, M. (2005b). O rzekomym zmierzchu filozofii analitycznej. Diametros, 6, 249 – 254. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/pdf/diam6f3milkowski.pdf
  • Miłkowski, M. (2006a). Epistemologia znaturalizowana. Fo:pa, 6, 6–9. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/fopa.pdf
  • Miłkowski, M. (2006b). Rzeczywiste wzorce intencjonalności. In R. Piłat, M. Walczak, & S. Wróbel (Eds.), Formy reprezentacji umysłowych (pp. 133–151). Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/milk-den.pdf

W naturalistycznych nurtach filozofii umysłu żywa jest kwestia pojmowania intencjonalności. Samą intencjonalność rozumie się tradycyjnie jako posiadanie treści lub bycie na jakiś temat (aboutness). Pod znakiem zapytania stawiane są jednak tradycyjne tezy na temat niematerialnego charakteru własności intencjonalnych, jej obiektów, związku intencjonalności ze świadomością. Trzy pytania wydają się szczególnie charakterystyczne w tym kontekście: (1) Czy intencjonalność jest rzeczywiście przysługującą własnością, czy też własnością przypisywaną tylko ze względów pragmatycznych? (2) Jakiego rodzaju jest to własność? W szczególności. czy jest to własność redukowalna do własności fizycznych? (3) Jakim obiektom należy przypisywać (przysługują) stany intencjonalne? Na jakich zasadach się to odbywa? (4) Czy własności intencjonalne są redukowalne do własności reprezentacji umysłowych i relacji między nimi? Na powyższe pytania odpowiada między innymi koncepcja Daniela Dennetta, który jest uznawany za zwolennika tezy o czysto instrumentalistycznym statusie własności intencjonalnych. Początkowe prace tego autora rzeczywiście tego rodzaju wrażenie mogły sprawiać, lecz dziś autor ten bywa zaliczany do obozu realistów. Zamierzam niżej pokazać, iż Dennett w istocie pozostaje realistą co do stanów intencjonalnych, a jego koncepcja zawiera odpowiedzi na pytania, które postawiłem powyżej.

  • Miłkowski, M. (2007a). Architektury modularne. Funkcje, indywiduacja modułów i poziomy opisu. In S. Wróbel (Ed.), Modularność umysłu (pp. 53–76). Poznań; Kalisz: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza; Wydział Pedagogiczno-Artystyczny UAM.
  • Miłkowski, M. (2007b). Is computationalism trivial? In G. D. Crnkovic & S. Stuart (Eds.), Computation, Information, Cognition – The Nexus and the Liminal (pp. 236–246). Newcastle: Cambridge Scholars Press. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/is-computationalism-trivial.pdf
  • Miłkowski, M. (2007c). Koniec świata już się zaczął. Newsweek, (2), 70–71.
  • Miłkowski, M. (2007d). Naturalizm. Reaktywacja (w odpowiedzi Mieszkowi Tałasiewiczowi). Przegląd Filozoficzno-Literacki, (2 (17)), 409–420. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/naturalizm-reaktywacja.pdf
  • Miłkowski, M. (2007e). Siemek, dialektyka, rzeczywistość. O transcendentalnej filozofii społecznej. Przegląd Filozoficzno-Literacki, 1 (16), 99–113. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/siemek.pdf
  • Miłkowski, M. (2008a). Automated Building of Error Corpora of Polish. In B. Lewandowska-Tomaszczyk (Ed.), Corpus Linguistics, Computer Tools, and Applications – State of the Art. PALC 2007 (pp. 631–639). Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Bruxelles, New York, Oxford, Wien: Peter Lang. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/error_corpora.pdf
  • Miłkowski, M. (2008b). Defining Ontological Naturalism. In A. Hieke & H. Leitgeb (Eds.), Reduction and Elimination in Philosophy and the Sciences. Papers of the 31st International Wittgenstein Symposium (Vol. XVI, pp. 227–229). Kirchberg am Wechsel: Austrian Ludwig Wittgenstein Society. Retrieved from marcinmilkowski.pl/downloads/defining ontological naturalism-kirchberg.pdf

Many philosophers use ‘physicalism’ and ‘naturalism’ interchangeably. In this paper, I will distinguish ontological naturalism from physicalism. While broad versions of physicalism are compatible with naturalism, naturalism doesn’t have to be committed to strong versions of physical reductionism, so it cannot be defined as equivalent to it. Instead of relying on the notion of ideal physics, naturalism can refer to the notion of ideal natural science that doesn't imply unity of science. The notion of ideal natural science, as well as the notion of ideal physics, will be vindicated. I will shortly explicate the notion of ideal natural science, and define ontological naturalism based on it.

  • Miłkowski, M. (2008c). Manifest kognitywistycznego religioznawstwa (recenzja z: Daniel Dennett, Odczarowanie). Etyka, 41, 187–191.
  • Miłkowski, M. (2008d). Postulowanie utajonych funkcji umysłu: realizm kontra antyrealizm. In S. Wróbel (Ed.), Utajone funkcje umysłu (pp. 15–37). Poznań; Kalisz: Wydział Pedagogiczno-Artystyczny UAM w Poznaniu. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/utajone.pdf
  • Miłkowski, M. (2008e). Słownik telekomunikacji i informatyki angielsko-polski, polsko-angielski. Warszawa: Wydawnictwo C. H. Beck. Retrieved from http://www.worldcat.org/title/sownik-telekomunikacji-i-informatyki-angielsko-polski-polsko-angielski/oclc/297774439&referer=brief_results
  • Miłkowski, M. (2008f). Słowo wstępne. In Słodkie sny (pp. 8–30). Warszawa: Prószynski i S-ka.
  • Miłkowski, M. (2008g). When weak modularity is robust enough? Análisis Filosófico, XXVIII(1), 77–89. Retrieved from http://www.scielo.org.ar/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S1851-96362008000100005&lng=en&nrm=iso
  • Miłkowski, M. (2009a). Is Evolution Algorithmic? Minds and Machines, 19(4), 465–475. http://doi.org/10.1007/s11023-009-9170-6
  • Miłkowski, M. (2009b). Naturalizacja epistemologii a normy. Z najnowszych badań. Analiza I Egzystencja, 9, 192–195. Retrieved from http://usfiles.us.szc.pl/pliki/plik_1323424471.pdf
  • Miłkowski, M. (2009c). O tzw. metaforze komputerowej. Analiza I Egzystencja, 9, 163–185. Retrieved from http://usfiles.us.szc.pl/pliki/plik_1297872123.pdf
  • Miłkowski, M. (2009d). Podstawy etyki komputerowej. Wojciech Bober: Powinność w świecie cyfrowym. Etyka, 42, 171–174.
  • Miłkowski, M. (2009e). Reprezentacje w systemach klasycznych i koneksjonistycznych. Studia Z Kognitywistyki I Filozofii Umysłu, 3, 29–42. Retrieved from http://www.staff.amu.edu.pl/~skfu/?page_id=237
  • Miłkowski, M. (2010a). Czym jest umysł. Próba podsumowania. In Z. Muszyński (Ed.), Umysł. Natura i sposób istnienia. Trzy debaty (pp. 198–199). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/?l=1&p=deb5&m=17&ii=149
  • Miłkowski, M. (2010b). Developing an open-source, rule-based proofreading tool. Software: Practice and Experience, 40(7), 543–566. http://doi.org/10.1002/spe.971

In this paper, we show how an open-source, language-independent proofreading tool has been built. Many languages lack contextual proofreading tools; for many others, only partial solutions are available. Using existing, largely language-independent tools and collaborative processes it is possible to develop a practical style and grammar checker and to fight the digital divide in countries where commercial linguistic application software is unavailable or too expensive for average users. The described solution depends on relatively easily available language resources and does not require a fully formalized grammar nor a deep parser, yet it can detect many frequent context-dependent spelling mistakes, as well as grammatical, punctuation, usage, and stylistic errors.

  • Miłkowski, M. (2010c). O braku argumentów przeciwko materializmowi, a tym bardziej emergentyzmowi. W odpowiedzi Stanisławowi Judyckiemu. In Z. Muszyński (Ed.), Umysł. Natura i sposób istnienia. Trzy debaty (pp. 180–185). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/?l=1&p=deb5&m=17&ii=141
  • Miłkowski, M. (2010d). O radykalności naturalizmu w filozofii umysłu. In Z. Muszyński (Ed.), Umysł. Natura i sposób istnienia. Trzy debaty (pp. 191–194). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/?l=1&p=deb5&m=17&ii=122
  • Miłkowski, M. (2010e). Obliczeniowe teorie świadomości. Analiza I Egzystencja, 11, 133–154. Retrieved from http://usfiles.us.szc.pl/pliki/plik_1321622935.pdf
  • Miłkowski, M. (2010f). Przypisywanie intencjonalności, czyli jak to z termostatem było. In Z. Muszyński (Ed.), Umysł. Natura i sposób istnienia. Trzy debaty (pp. 27–36). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
  • Miłkowski, M. (2010g). Spór między internalizmem a eksternalizmem o treść umysłową. In Panorama współczesnej filozofii polskiej. Księga pamiątkowa VIII Polskiego Zjazdu Filozoficznego (pp. 184–185). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper.
  • Miłkowski, M. (2010h). W odpowiedzi Tadeuszowi Szubce. In Z. Muszyński (Ed.), Umysł. Natura i sposób istnienia. Trzy debaty (pp. 186–190). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/?l=1&p=deb5&m=17&ii=145
  • Miłkowski, M. (2011a). „Może powinienem prowadzić kartotekę …”. Kartoteka Różewicza i problem tożsamości osobowej. In A. Głąb (Ed.), Literatura i Filozofia (pp. 307–316). Warszawa: Semper. Retrieved from http://semper.istore.pl/pl,product,5626701,filozofia,i,literatura.html
  • Miłkowski, M. (2011b). Automating rule generation for grammar checkers. In S. Góźdź-Roszkowski (Ed.), Explorations across Languages and Corpora. PALC 2009 (pp. 123–133). Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Bruxelles, New York, Oxford, Wien: Peter Lang. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/automating_rules_full.pdf

In this paper, I describe several approaches to automatic or semi-automatic development of symbolic rules for grammar checkers from the information contained in corpora. The rules obtained this way are an important addition to manually-created rules that seem to dominate in rule-based checkers. However, the manual process of creation of rules is costly, time-consuming and error-prone. It seems therefore advisable to use machine-learning algorithms to create the rules automatically or semi-automatically. The results obtained seem to corroborate my initial hypothesis that symbolic machine learning algorithms can be useful for acquiring new rules for grammar checking. It turns out, however, that for practical uses, error corpora cannot be the sole source of information used in grammar checking. I suggest therefore that only by using different approaches, grammar-checkers, or more generally, computer-aided proofreading tools, will be able to cover most frequent and severe mistakes and avoid false alarms that seem to distract users.

  • Miłkowski, M. (2011c). Beyond Formal Structure: A Mechanistic Perspective on Computation and Implementation. Journal of Cognitive Science, 12(4), 359–379. Retrieved from http://j-cs.org/gnuboard/bbs/board.php?bo_table=__vol012i4&wr_id=2

In this article, after presenting the basic idea of causal accounts of implementation and the problems they are supposed to solve, I sketch the model of computation preferred by Chalmers and argue that it is too limited to do full justice to computational theories in cognitive science. I also argue that it does not suffice to replace Chalmers’ favorite model with a better abstract model of computation; it is necessary to acknowledge the causal structure of physical computers that is not accommodated by the models used in computability theory. Additionally, an alternative mechanistic proposal is outlined.

  • Miłkowski, M. (2011d). Biologia jako nauka szczegółowa i nauka szczególna. Przegląd Filozoficzno-Literacki, 2-3 (31), 9–17. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/Milkowski-Biologia.pdf
  • Miłkowski, M. (2011e). Hobbesa konstrukcja pojęcia wolności. Przegląd Filozoficzno-Literacki, (1 (30)), 209–220. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/hobbes.pdf
  • Miłkowski, M. (2011f). Introduction. Avant, II(2), 29–33.
  • Miłkowski, M. (2011g). Jak udawać dualistę, wprowadzając epicykle do funkcjonalizmu. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, (1 (77)), 27–45. Retrieved from http://www.academia.edu/1490929/Jak_udawac_dualiste_wprowadzajac_epicykle_do_funkcjonalizmu
  • Miłkowski, M. (2011h). Wprowadzenie. Avant, II(2), 135–140.
  • Miłkowski, M. (2012a). Is computation based on interpretation? Semiotica, (188), 219–228. http://doi.org/10.1515/sem-2012-0015
  • Miłkowski, M. (2012b). Jak wyróżniać moduły umysłowe? Problemy ze specjalizacją i konfirmacją. Studia Z Kognitywistyki I Filozofii Umysłu, 6(2), 27–48. Retrieved from http://skfu.amu.edu.pl/downloads/skfu6_2/2milkowski_skfu6_2.pdf

W artykule przedstawiono argumenty, że konfirmacja tezy, iż istnieją moduły umysłowe wyjaśniające cechy umysłu, jest z kilku powodów kłopotliwa. Po pierwsze, istnieje kilka konkurencyjnych teorii modularności, które zresztą nie zawsze się wykluczają, przez co nie można między nimi rozstrzygać eksperymentalnie. Po drugie, tezy na temat modularności często oparte są na bezzasadnym założeniu, iż wyróżnianie specyficznych dziedzin (semantycznych lub składniowych) działania modułów nie jest problematyczne. Po trzecie, analizując znany z literatury moduł wykrywania oszustów, postulowany przez Cosmi- des w celu wyjaśnienia rzekomej irracjonalności objawiającej się w tzw. zadaniu Wasona, pokazuję, że wyjaśniane zjawisko nie zostało zdefiniowane dostatecznie dokładnie, a przez to nieostra jest funkcjonalna charakterystyka modułów je wyjaśniających. Co więcej, nie ma powodów sądzić, że zjawisko, które ten moduł miał wyjaśniać, w ogóle istnieje. Wskazuję też kilka problemów metodologicznych związanych ze zbieraniem eksperymentalnych świadectw na rzecz modularności, takich jak zaburzanie wyników eksperymentów przez uśrednianie i brak kontroli nad kluczowymi czynnikami wpływającymi na rezultaty uzyskiwane przez uczestników badania.

  • Miłkowski, M. (2012c). Limits of Computational Explanation of Cognition. In V. C. Müller (Ed.), Philosophy and Theory of Artificial Intelligence (pp. 69–84). Berlin - Heidelberg: Springer. http://doi.org/10.1007/978-3-642-31674-6_6
  • Miłkowski, M. (2012d). Sztuczna inteligencja i obliczeniowe teorie umysłu. In M. Miłkowski & R. Poczobut (Eds.), Przewodnik po filozofii umysłu (pp. 579–617). W.A.M.
  • Miłkowski, M. (2012e). The Polish Language in the Digital Age. Język polski w erze cyfrowej. (A. Cichosz, Trans., G. Rehm & H. Uszkoreit, Eds.). Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg. http://doi.org/10.1007/978-3-642-30811-6
  • Miłkowski, M. (2012f). Theoretical Unification and the Neural Engineering Framework. In J. Stelmach, B. Brożek, & Ł. Kurek (Eds.), Philosophy in Neuroscience (pp. 85–112). Kraków: Copernicus Center Press.
  • Miłkowski, M. (2012g). Translation Quality Checking in LanguageTool. In P. Pęzik (Ed.), Corpus Data across Languages and Disciplines (pp. 213–223). Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Bruxelles, New York, Oxford, Wien: Peter Lang. Retrieved from http://marcinmilkowski.pl/downloads/PALC_2011_LT.pdf
  • Miłkowski, M. (2013a). A Mechanistic Account of Computational Explanation in Cognitive Science. In M. Knauff, M. Pauen, N. Sebanz, & I. Wachsmuth (Eds.), Cooperative Minds: Social Interaction and Group Dynamics. Proceedings of the 35th Annual Meeting of the Cognitive Science Society (pp. 3050–3055). Austin, TX: Cognitive Science Society. Retrieved from http://csjarchive.cogsci.rpi.edu/Proceedings/2013/papers/0545/paper0545.pdf
  • Miłkowski, M. (2013b). Chalmersa osobliwa teoria świadomości. Ethos, (1(101)), 105–123.

In this paper, I argue that the supposedly new theory of consciousness proposed recently by David Chalmers is very close to classical functionalism. Indeed, it treats some of the controversial assumptions of functionalism as naturally necessary. This is, however, very unfortunate, as they lead to numerous tensions in his view. In the first part, I analyze the functionalist theory of independence of complex organizations from their material realization. Then, I sketch several functionalist theories of consciousness as a background for Chalmers’ own theory. Pace Chalmers, some of them are theories of qualities of experience as well. In the third part, I show that Chalmers, instead of rejecting the functionalist independence claims, retains them as ‘the principle of organizational invariance’. This, however, leads to the very problems that made functionalism a bad candidate for a theory of consciousness (at least according to Chalmers’ own view). Lastly, I argue that he has to either view the hard problem of consciousness as pseudo-problem or reject his own theory as insufficient, as it is mere rebranding of classical computational functionalism and has no serious answer to the hard problem of consciousness.

  • Miłkowski, M. (2013c). Computational Theory of Mind. In Internet Encyclopedia of Philosophy. Retrieved from http://philpapers.org/rec/MILCTO

The Computational Theory of Mind (CTM) claims that the mind is a computer, so the theory is also known as computationalism. It is generally assumed that CTM is the main working hypothesis of cognitive science. CTM is often understood as a specific variant of the Representational Theory of Mind (RTM), which claims that cognition is manipulation of representation. The most popular variant of CTM, classical CTM, or simply CTM without any qualification, is related to the Language of Thought Hypothesis (LOTH), that has been forcefully defended by Jerry Fodor. However, there are several other computational accounts of the mind that either reject LOTH—notably connectionism and several accounts in contemporary computational neuroscience—or do not subscribe to RTM at all. In addition, some authors explicitly disentangle the question of whether the mind is computational from the question of whether it manipulates representations. It seems that there is no inconsistency in maintaining that cognition requires computation without subscribing to representationalism, although most proponents of CTM agree that the account of cognition in terms of computation over representation is the most cogent. (But this need not mean that representation is reducible to computation.) One of the basic philosophical arguments for CTM is that it can make clear how thought and content are causally relevant in the physical world. It does this by saying thoughts are syntactic entities that are computed over: their form makes them causally relevant in just the same way that the form makes fragments of source code in a computer causally relevant. This basic argument may be made more specific in various ways. For example, Allen Newell couched it in terms of the physical symbol hypothesis, according to which being a physical symbol system (a physical computer) is a necessary and sufficient condition of thinking. Haugeland framed the claim in formalist terms: if you take care of the syntax, the semantics will take care of itself. Daniel Dennett, in a slightly different vein, claims that while semantic engines are impossible, syntactic engines can approximate them quite satisfactorily.

  • Miłkowski, M. (2013d). Epistemologia znaturalizowana. In R. Ziemińska (Ed.), Przewodnik po epistemologii (Vol. 12, pp. 495–524). Kraków: W.A.M.
  • Miłkowski, M. (2013e). Explaining the Computational Mind. Cambridge, Mass.: MIT Press.
  • Miłkowski, M. (2013f). On the Social Nature of Linguistic Prescriptions. Psychology of Language and Communication, 17(2), 175–187. http://doi.org/10.2478/plc-2013-0011

The paper proposes an empirical method to investigate linguistic prescriptions as inherent corrective behaviors. The behaviors in question may but need not necessarily be supported by any explicit knowledge of rules. It is possible to gain insight into them, for example by extracting information about corrections from revision histories of texts (or by analyzing speech corpora where users correct themselves or one another). One easily available source of such information is the revision history of Wikipedia. As is shown, the most frequent and short corrections are limited to linguistic errors such as typos (and editorial conven- tions adopted in Wikipedia). By perusing an automatically generated revision corpus, one gains insight into the prescriptive nature of language empirically. At the same time, the prescriptions offered are not reducible to descriptions of the most frequent linguistic use.

  • Miłkowski, M. (2013g). Reverse Engineering in Cognitive Science. In M. Miłkowski & K. Talmont-Kamiński (Eds.), Regarding the Mind, Naturally: Naturalist Approaches to the Sciences of the Mental (pp. 12–29). Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing.
  • Miłkowski, M. (2013h). Wyjaśnianie w kognitywistyce. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, 22(2), 151–166. http://doi.org/10.2478/pfns-2013-0040

Bronię tezy, że podstawowym rodzajem wyjaśniania w kognitywistyce jest wyjaśnianie działania mechanizmów przetwarzania informacji. Mechanizmy te stanowią złożone, zorganizowane układy, których funkcjonowanie zależy od interakcji ich części i zachodzących w nich procesów. Konstytutywne wyjaśnianie działania każdego takiego mechanizmu musi obejmować zarówno odniesienie do środowiska, w którym mechanizm występuje, jak i roli, jaką w nim odgrywa. Rolę tę tradycyjnie w kognitywistyce określa się mianem „kompetencji”. Aby w pełni wyjaśnić, jak ta rola jest odgrywana, należy wyjaśnić z kolei procesy przetwarzania informacji zachodzące wewnątrz samego mechanizmu osadzonego w środowisku. Zazwyczaj wyjaśnienie na tym poziomie ma postać modelu obliczeniowego, na przykład w postaci programu komputerowego lub wytrenowanej sieci neuropodobnej. Jednak na tym poziomie wyjaśnienie się nie kończy. Do zbadania pozostaje, jak realizowany jest sam program (lub jakie procesy odpowiadają za przetwarzanie informacji w sieci neuronalnej). Na dwóch diametralnie różnych przykładach z historii kognity- wistyki pokazuję, na czym polega wielopoziomowość wyjaśniania kognitywistycznego. Przykładami tymi są wyjaśnienie rozwiązywania problemów proponowane przez Simona i Newella (1972) oraz wyjaśnienie procesu fonotaksji u świerszczy proponowane przez Barbarę Webb (1995).

  • Miłkowski, M. (2014a). Computation and Multiple Realizability. In V. C. Mueller (Ed.), Fundamental Issues of Artificial Intelligence. Berlin - Heidelberg: Springer.
  • Miłkowski, M. (2014b). Computational Mechanisms and Models of Computation. Philosophia Scientiæ, 18(3), 215–228.

In most accounts of realization of computational processes by physical mechanisms, it is presupposed that there is one-to-one correspondence between the causally active states of the physical process and the states of the computation. Yet such proposals either stipulate that only one model of computation is implemented, or they do not reflect upon the variety of models that could be implemented physically. In this paper, I claim that mechanistic accounts of computation should allow for a broad variation of models of computation. In particular, some non-standard models should not be excluded a priori. The relationship between mathematical models of computation and mechanistically adequate models is studied in more detail.

  • Miłkowski, M. (2014c). Is the mind a Turing Machine? How could we tell? In A. Olszewski, B. Brożek, & P. Urbańczyk (Eds.), Church’s Thesis. Logic, Mind, and Nature (pp. 305–333). Kraków: Copernicus Center Press.

In many philosophical discussions, it is assumed that the computational explanation of the mind implies that it is being explained as a Universal Turing Machine (UTM). The reason why it is being proposed as a model of the mind is that it is the standard model of computation, and that is a universal machine – i.e., any other digital computer might be simulated by the UTM. So if the mind is a computer that is not able to compute everything that the UTM can, the UTM might still simulate it.�In recent years, several criticisms to such a proposal have been raised. First, it was argued that the UTM requires an infinite tape, which is something that is impossible physically (or impossible as a physical part of the brain). Second, it was argued that the UTM is not a good candidate for explaining the intricacies of the human mind as it has a completely different architecture: so, while the set of functions computed by the machine could be the same as the one computed by the mind, it would differ dramatically in terms of speed and space requirements. Third, some have claimed that there are physical systems capable of hyper-Turing computation, so the UTM might not be the strongest model of computation available.�In my talk, I want to focus on the epistemic question: how could one tell that a physical system is a UTM? I will distinguish two senses in which one could say that a physical system ‘is’ a UTM: (1) when a physical system has a function that could be simulated with a UTM (functional sense); (2) when a physical system is a mechanism best described as a UTM (mechanistic sense). I will enumerate conditions that must be fulfilled to qualify a physical system to be a UTM in both senses and show differences between the two. It will turn out that in the functional sense, many physical systems might be UTMs, whereas in the mechanistic sense, the set will be much restricted. I will also discuss the problem of finiteness: it seems that for many algorithms, the tape length is restricted anyway (especially if the restriction of the input value range is the part of the algorithm), so the finiteness might not be the biggest problem. Moreover, in the mechanistic sense, one does not select the model of computation simply by picking the strongest model possible, so the hyper-Turing models must also match the mental mechanisms as strictly as any other descriptions of mechanisms that we posit in science.�The mind does not seem to be a UTM in the mechanistic sense at al…

  • Miłkowski, M. (2014d). Perspektywy ewolucjonistyczne w badaniach społecznych. In M. Gdula & L. M. Nijakowski (Eds.), Oprogramowanie rzeczywistości społecznej (pp. 185–208). Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  • Miłkowski, M. (2014e). Social intelligence: how to integrate research? A mechanistic perspective. In A. Herzig & E. Lorini (Eds.), Proceedings of the European Conference on Social Intelligence (ECSI-2014) (pp. 117–127). Toulouse University, France: CEUR. Retrieved from http://ceur-ws.org/Vol-1283/paper_17.pdf

Is there a field of social intelligence? Many various disciplines ap-proach the subject and it may only seem natural to suppose that different fields of study aim at explaining different phenomena; in other words, there is no spe-cial field of study of social intelligence. In this paper, I argue for an opposite claim. Namely, there is a way to integrate research on social intelligence, as long as one accepts the mechanistic account to explanation. Mechanistic inte-gration of different explanations, however, comes at a cost: mechanism requires explanatory models to be fairly complete and realistic, and this does not seem to be the case for many models concerning social intelligence, especially models of economical behavior. Such models need either be made more realistic, or they would not count as contributing to the same field. I stress that the focus on integration does not lead to ruthless reductionism; on the contrary, mechanistic explanations are best understood as explanatorily pluralistic.

  • Miłkowski, M. (2015a). Evaluating Artificial Models of Cognition. Studies in Grammar, Logic, and Rhetoric, 40(1), 43–62. http://doi.org/10.1515/slgr-2015-0003

Artificial models of cognition serve different purposes, and their use determines the way they should be evaluated. There are also models that do not represent any particular biological agents, and there is controversy as to how they should be assessed. At the same time, modelers do evaluate such models as better or worse. There is also a widespread tendency to call for publicly available standards of replicability and benchmarking for such models. In this paper, I argue that proper evaluation ofmodels does not depend on whether they target real biological agents or not; instead, the standards of evaluation depend on the use of models rather than on the reality of their targets. I discuss how models are validated depending on their use and argue that all-encompassing benchmarks for models may be well beyond reach.

  • Miłkowski, M. (2015b). Explanatory completeness and idealization in large brain simulations: a mechanistic perspective. Synthese. http://doi.org/10.1007/s11229-015-0731-3

The claim defended in the paper is that the mechanistic account of explanation can easily embrace idealization in big-scale brain simulations, and that only causally relevant detail should be present in explanatory models. The claim is illustrated with two methodologically different models: (1) Blue Brain, used for particular simulations of the cortical column in hybrid models, and (2) Eliasmith’s SPAUN model that is both biologically realistic and able to explain eight different tasks. By drawing on the mechanistic theory of computational explanation, I argue that large-scale simulations require that the explanandum phenomenon is identified; otherwise, the explanatory value of such explanations is difficult to establish, and testing the model empirically by comparing its behavior with the explanandum remains practically impossible. The completeness of the explanation, and hence of the explanatory value of the explanatory model, is to be assessed vis-à-vis the explanandum phenomenon, which is not to be conflated with raw observational data and may be idealized. I argue that idealizations, which include building models of a single phenomenon displayed by multi-functional mechanisms, lumping together multiple factors in a single causal variable, simplifying the causal structure of the mechanisms, and multi-model integration, are indispensable for complex systems such as brains; otherwise, the model may be as complex as the explanandum phenomenon, which would make it prone to so-called Bonini paradox. I conclude by enumerating dimensions of empirical validation of explanatory models according to new mechanism, which are given in a form of a “checklist” for a modeler.

  • Miłkowski, M. (2015c). Satisfaction conditions in anticipatory mechanisms. Biology & Philosophy, 30(5), 709-728. http://doi.org/10.1007/s10539-015-9481-3

The purpose of this paper is to present a general mechanistic framework for analyzing causal representational claims, and offer a way to distinguish genuinely representational explanations from those that invoke representations for honorific purposes. It is usually agreed that rats are capable of navigation (even in complete darkness, and when immersed in a water maze) because they maintain a cognitive map of their environment. Exactly how and why their neural states give rise to mental representations is a matter of an ongoing debate. I will show that anticipatory mechanisms involved in rats’ evaluation of possible routes give rise to satisfaction conditions of contents, and this is why they are representationally relevant for explaining and predicting rats’ behavior. I argue that a naturalistic account of satisfaction conditions of contents answers the most important objections of antirepresentationalists.

  • Miłkowski, M. (2016a). Function and causal relevance of content. New Ideas in Psychology, 40, 94–102. http://doi.org/10.1016/j.newideapsych.2014.12.003

In this paper, I focus on a problem related to teleological theories of content namely, which notion of function makes content causally relevant? It has been claimed that some functional accounts of content make it causally irrelevant, or epiphenomenal; in which case, such notions of function could no longer act as the pillar of naturalized semantics. By looking closer at biological questions about behavior, I argue that past discussion has been oriented towards an ill-posed question. What I defend is a Very Boring Hypothesis: depending on the representational phenomenon and the explanatory question, different aspects might be important, and it is difficult to say a priori which ones these might be. There are multiple facets to biological functionality and causality relevant for explaining representational phenomena, and ignoring them will lead to unmotivated simplifications. In addition, accounting for different facets of functionality helps dispense with intuition-based specifications of cognitive phenomena.

  • Miłkowski, M. (2016b). Models of Environment. In “Minds, Models and Milieux. Commemorating the Centennial of the Birth of Herbert Simon,” ed. Roger Frantz and Leslie Marsh: 1–15. New York, Palgrave Macmillan.

Coauthored publications

  • Hensel, W. M., & Miłkowski, M. (2014). Book Review: Jeff Buechner, Gödel, Putnam, and Functionalism: A New Reading of Representation and Reality. Journal of Cognitive Science15(3), 391–402. Retrieved from http://j-cs.org/gnuboard/bbs/board.php?bo_table=__vol015i3&wr_id=4

The paper is a critical review of the book Gödel, Putnam, and Functionalism: A New Reading of Representation and Reality by Jeff Buechner, which is a defense of computational functionalism against arguments formulated by Putnam, Searle, Fodor, Lucas and others. Buechner, after having meticulously analyzed these arguments, concludes that all of them fail to show that computational functionalism is not a viable strategy to model the mind in cognitive science. As such, it is a defense of a mathematically-informed version of computational functionalism. We discuss Beuchner’s strategy in quite a bit of detail and make some comments.

  • Miłkowski, M., & Lipski, J. (2011). Using SRX Standard for Sentence Segmentation. In Z. Vetulani (Ed.), LTC 2009, Lecture Notes in Artificial Intelligence 6562 (pp. 172–182). Berlin Heidelberg: Springer-Verlag. http://doi.org/10.1007/978-3-642-20095-3_16
  • Miłkowski, M., & Poczobut, R. (2005). Czym jest i jak istnieje umysł? Diametros, 3(3), 27 – 55. Retrieved from http://www.diametros.iphils.uj.edu.pl/pdf/diam3milkowski.pdf
  • Miłkowski, M., & Poczobut, R. (2008). Główne problemy analitycznej metafizyki umysłu. In M. Miłkowski & R. Poczobut (Eds.), Analityczna metafizyka umysłu. Najnowsze kontrowersje (pp. 7–55). Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.
  • Miłkowski, M., & Poczobut, R. (2012a). Przewodnik po filozofii umysłu. Kraków: W.A.M.
  • Miłkowski, M., & Poczobut, R. (2012b). Wprowadzenie. In M. Miłkowski & R. Poczobut (Eds.), Przewodnik po filozofii umysłu (pp. 7–34). W.A.M.
  • Miłkowski, M., & Talmont-Kamiński, K. (2010). Beyond description: naturalism and normativity. London: College Publications.
  • Miłkowski, M., & Talmont-Kamiński, K. (2016). Explaining representation, naturally. New Ideas in Psychology, 40, 1-2. http://doi.org/10.1016/j.newideapsych.2015.01.002
  • Potkański, J., Miłkowski, M., & Snihur, S. (1997). Uwagi o statusie ontologicznym przyszłości. Filozofia Nauki, 3 (19), 123–130.
  • Woliński, M., Miłkowski, M., Ogrodniczuk, M., & Przepiórkowski, A. (2012). PoliMorf: a (not so) new open morphological dictionary for Polish. In Nicoletta Calzolari (Conference Chair), K. Choukri, T. Declerck, M. U. Dogan, B. Maegaard, J. Mariani, … S. Piperidis (Eds.), Proceedings of the Eight International Conference on Language Resources and Evaluation (LREC’12). Istanbul, Turkey: European Language Resources Association (ELRA).